Bajka o pewnej żabce...

Król francuskich żab miał wydać córkę za mąż. Ponieważ było to jego jedyne dziecko, więc za wszelką cenę chciał ją mieć przy sobie. Niestety tradycja, a także doradcy królewscy nakazywali podjąć jak najszybsze kroki celem znalezienia małżonka dla pięknej żabiej księżniczki.

Król wpadł na pomysł ogłoszenia turnieju, którego zwycięzca miałby poślubić księżniczkę. Przewrotność pomysłu polegała na niemożliwym do wykonania zadaniu turniejowym. W całym żabim królestwie pojawiły się więc afisze z informacją, że ten kto pierwszy wejdzie na Wieżę Eiffla ten poślubi piękną księżniczkę. W żabim świecie zawrzało: przecież to zadanie jest niewykonalne dla części gatunku ludzkiego, który stworzył to monstrum, więc jakie szanse mają małe żabki?! Żadnych!

Większość żabich amatorów zrezygnowała na starcie. Znalazło się jednak kilku śmiałków, którzy stwierdzili, że muszą spróbować. Pod wieżą zebrało się mnóstwo kumkających gapiów. Turniej rozpoczęto. Kilkunastu śmiałków sam widok olbrzyma tak przeraził, że wycofali się nie pokonując nawet pierwszego stopnia. Kilku innych po pokonaniu paru stopni spojrzało w górę i po jednomyślnym – „Niemożliwe!" – wrócili do tłumu. Dwóch doszło już na trzecie piętro, ale zarówno widok w górę jak i w dół był przytłaczający, a i zgromadzeni „kibice" coraz głośniej krzyczeli, że jest to niemożliwe... poddali się. Jednemu udało się pokonać ok. 0,1% dystansu. Spojrzał na twarze tłumu zgromadzonego pod wieżą – wszystkie krzyczały: „to niewykonalne". Spojrzał w górę – w tym pochmurnym dniu szczyt Wieży Eiffla był ledwie dostrzegalny. Głos wewnętrzny dopełnił reszty – zszedł przegrany.

Król już zacierał ręce, gdy nagle z tłumu pod wieżą wyłonił się kolejny śmiałek. Nieśmiało podszedł do pierwszego stopnia prowadzony zrezygnowanymi okrzykami gapiów: „odpuść sobie!", „to niewykonalne!". Pierwszy stopień... pierwsze piętro... już pokonał pierwszą połowę dystansu. Wolno, w swoim własnym tempie, konsekwentnie podążał do góry. Tłum wciąż krzyczał: „zejdź, szkoda twojego czasu!", „nikt nie jest w stanie wejść na szczyt". Ostatnie piętro... ostatni schodek – jest! udało się! Pozostała już tylko droga z powrotem po odbiór nagrody – ślicznej królewny.

Na dole okrzyki, zbiegło się pełno żabich dziennikarzy: „Jak ci się to udało?", „Zrobiłeś coś co było niewykonalne – jak?", „Przecież widziałeś poprzedników, którzy schodzili zrezygnowani, słyszałeś co mówili, widziałeś jak wielka jest wieża i jak wiele trudu cię czeka, słyszałeś zrezygnowane komentarze zgromadzonych – jak, słyszysz, jak ci się to udało!?"

Bohater uśmiechał się tylko milcząco. Nagle ktoś z tłumu krzyknął: „On nic nie słyszał – od urodzenia nie słyszy!"...

Definicja coachingu #1

Coach pracuje z klientami, aby dzięki ukierunkowanemu szkoleniu szybko, znacząco i trwale poprawili swoją efektywność w życiu osobistym i zawodowym. Jedynym celem coacha jest praca nad tym, aby klient rozwinął cały swój potencjał - tak, jak go sam zdefiniuje.

Jenny Rogers, Coaching, GWP, Gdańsk 2010

Po co, a nie dlaczego!

Jednym z najważniejszych zadań coachingu jest pomaganie ludziom w definiowaniu i konkretyzowaniu celów (por. Robert Dilts, Od Przewodnika do Inspiratora. Coaching przez duże C), czyli tego wszystkiego, co znajduje się przed, a nie za nami.

Mówiąc inaczej, głównym obszarem pracy coacha jest teraźniejszość i przyszłości klienta: to dokąd chce on dojść i co chce osiągnąć, a nie to co doprowadziło go do miejsca, w którym właśnie się znajduje.

Stąd też tytuł tego inauguracyjnego wpisu oraz wyjaśnienie genezy powstania bloga.

Po co?

Celem niniejszego bloga jest przybliżenie wszystkim osobom zainteresowanym coachingiem treści związanych z tą stosunkowo młodą dziedziną oraz uporządkowanie mojej wiedzy dotyczącej coachingu. Moim zamiarem jest również dzielenie się swoimi inspiracjami oraz prezentowanie dokonywanych przeze mnie coachingowych odkryć. Liczę też na możliwość dialogu z Wami i wymianę informacji i spostrzeżeń.

Nie przedłużając, życzę inspirującej lektury.

K2

p.s. sprawdźcie sami różnicę pomiędzy dlaczego? i po co?
Wybierzcie jeden z Waszych celów i zadajcie sobie oba pytania. Odpowiedzi na oba z nich możecie zapisać na kartce.
Zastanówcie się teraz, która z odpowiedzi bardziej Was motywuje do realizacji Waszego celu.